Season Team

• AIAC_1883 - Doclea - 2018
  Iskopavanjima u sondama 11 i 12 istraženi su djelovi bedema. Izgradnja bedema predstavlja najveću graditeljsku aktivnost koja u potpunosti promijenila koncept grada i život u njemu. Dugo se smatralo da je bedem istovremen s monumentalnim građevinama javnog karaktera u centru grada odnosno da se njegova izgradnja veže za kraj I/početak II stoljeća. Istraživanjima prošle godine opovrgli smo takve teze ali smo utvrdili samo relativne datume, dok smo ove godine potvrdili datum prve polovine 4. stoljeća kada su gradski zidovi podignuti. Ispred bedema kod kule c nalazi se prostrana ravan iznad potoka Širalija pa je to bio razlog da se sazida pravougaona kula i iskopa odbranbeni rov ispred nje. Kula je u donjem dijelu zidana upotrebom velikih kamenih blokova postavljenih u tri reda da bi se nad njima nadzidala upotrebom tesanog kamena i krečnog maltera. Nažalost temelji kule su na ovom mjestu erozijom podlokani a njen SI ugao je devastiran granatom iz nekog od Svjetskih ratova. Ovakva zatečena situacija nas je primorala da destabilizovane temelje uovirimo međom i zatrpamo i na taj način učvrstimo do realizacije njene konzervacije. U centru antičkog grada vršena su istraživanja na tri mjesta. U okvirima sonde 10 sagledana je ulazna prostorija objekta X poznatijeg kao male terme. U istraživanjima nakon II Svjetskog rata u ovoj prostoriji otkriven je mozik koji je na veliku žalost u potpunosti uništen i od njega je jedino ostala bordura koja prati južni dio prostorije. Ipak, istraživanja su pokazala značajan podatak u pogledu odnosa objekta sa velikim temama. Objekat je zidan odvojeno od termi i nije isključeno da uopšte nije imao funkciju kupatila. Na osnovu nalaza koji se čuvaju u muzeju od starih istraživanja datum izgradnje treba vjerovatno vezati za period kasne antike. Kod objekta IX tj. kapitolnog hrama Dokleje istraživalo se na dva mjesta u atrijumu, gdje su registrovane starije faze objekta iz II stoljeća. Čine ga ostaci nekoliko prostorija koje su bile odvojene pregradnim zidovima. Ova građevina je stradala u požaru i na njenom mjestu je izgrađen hram iskoristivši neke od starijih zidova. Između objekata X i IX presječena je glavna ulica dekumanus. U rovu 4 dužine 15 m otkrivene su tri faze ulice. Prva ulica datovana u I stoljeće nasuta je krajem istog vijeka oko pola metra kako bi se izgradila nova. Ova faza odgovara izgradnji i drugih objekata u centru kada grad dobija status municipijuma. Tada se ulica iz nekog razloga skraćuje za 5 m. U IV stoljeću dolazi se do još jednog podizanja nivoa ulice. To se međutim radi samo s nabijenom zemljom. U južnom i jugozapadnom dijelu Dokleje nastavljena su istraživanjima na istim mjestima gdje su započeta prošle godine. Sa sjeverne strane ulice decumanus uhvaćeni su gabariti novog objekta numerisanog brojem XVII. Riječ je o kasnoantičkoj vili urbani od koje je prošle godine istražena samo jedna prostorija exedra, zapravo gostinska soba s podnim grijanjem. Veći dio objekta devastiran je izgradnjom želježničke pruge a podni nivoi su uglavnom uništeni. U južnom dijelu grada ponovno je otvorena sonda 13. Njom je potvrđen samo SI ugao prostorije koja se na osnovu nalaza može datovati u III stoljeće. Stratigrafska slika u sondi je krajnje jednostavna ali su po prvi put u Dokleji na nivou poda otkrive cijele posude. Iako je preuranjeno za sada pretpostavljamo da se radi o o stambenom prostoru odnosno o dijelu insula. U sondi je posvjedočeno još jedno važno otkriće. Ovaj prostor bio je naseljen i u praistoriji. Naime ispod rimskih slojeva i horizonata otkriveni su nalazi gradinske keramike koji se najvjerovatnije mogu datovati u vrijeme bronzanog doba. Oni se povezuju sa ostacima poluukopane kuće čiji su zidovi bili urađeni od pletera i lepa. Ovakva naselja su izuzetno rijetka što čini da ovaj podatak bude još vrijedniji. no summary for this season.
• AIAC_5004 - Svač - 2019
  U periodu od 23. 09. – 31. 10. 2019. godine. realizovana su arheološka istraživanja na crkvi sv. Marije. Srednjovjekovni grad Svač nalazi se 25 km sjeveroistočno od Ulcinja, na stijeni koja se okomito uzdiže iznad Šaskog jezera i plodnoj ravnici sjeverno od nje. Crkva sv. Marije (dimenzija 23,5 x 8,5 m) najveća je i najočuvanija crkva grada Svača. Nalazi se u sjeveroistočnom dijelu podrgrađa, pravougaone je osnove sa pravougaonom apsidom na istoku i glavnim ulazom na zapadu. Zidana je u pravilne redove, upotrebom tesanih kvadera koji su sa spoljnje strane finije obrade. Crkvu su krasili izduženi gotski prozori od kojih su dva u potpunsti sačuvana na zapadnom i južnom zidu. Prema navodima putopisaca iz 19. stoljeća znamo da je unutrašnjost crkve bila živopisana. Danas su ostaci fresaka jedva vidljivi i jedino se još u liteti zapadnog portala jasno raspoznaju predstave Bogorodice i malog Hrista. Veći dio arheoloških istraživanja protekao je u uklanjanju velike količine sloja rušenja unutar crkve od kojeg su izdvojena dva sloja. Prvi sloj šuta (SJ1) nastao je u 20. stoljeću a intezivno je formiran nakon 1979. godine kada je crkva stradala u zemljotresu. U ovom sloju nađeno je dosta arhitektonske plastike od koje treba izdvojiti fragmente prozora, portala, vijenca i oltarne pregrade. Od ostale kamene plastike nađeni su djelovi dvije kropionice koje su imale udubljenje u vidu školjke i djelimično sačuvana skulptura lava. Sljedeći sloj šuta (SJ 2) nastao je ukopavanjem grobova nakon napuštanja crkve. Ovim je pod većinom uništen a pokazalo se da je crkva u tom periodu i raskrčena od naslaga krovnih opeka. Vrijeme kada se sahranjivanje vršilo u crkvi određuju novci iz grobova koji pokazuju 17. stoljeće. Ovaj nivo nije otvaran cijelom površinom već samo unutar sonde (sonda 2/19) koja je postavljena uz oltarnu pregradu sa zapadne strane. U ovoj sondi od posebnog su značajna dva otkrića. Prvo otkriće, jesu ostaci dva nivoa poda od kojeg niži pripada starijoj crkvi kojoj nismo uspjeli odrediti oblik uslijed male površine istraživanja. Takođe, nije jasno ni kojem vremenu stariji ostaci pripadaju. Znamo da se crkva sv. Marije gradi u 14. stoljeću i da se nedaleko od nje nalazi ranovizantijski funeralni objekat ali jasne hronološke podatke u pogledu datovanja starije faze crkve sv. Marije nismo našli. Jedan čankast novac iz sloja (SJ 4) koji se prostire ispod sloja rušenja i komadi preromaničke plastike u tom pogledu predlažu ugrubo vrijeme 9–12. stoljeće ali tek buduća istraživanja mogu dati konačan odgovor na ovo pitanje. Drugi nalaz od velikog značaja je grobnica prizidana uz južni zid crkve, ispred oltatne pregrade. Grobnica je jednovremeno građena sa crkvom što je dokazano s njenim odnosom građenja sa olatarnom pregradom. Nažalost, novovjekovne sahrane i prekopavanja u tom dijelu (SJ 3) su u potpuosti devastirale originalnu konstrukciju groba ali na osnovu njegovog položaja, arkosolijuma (nadzemnog dijela grobnice) i činjenice da je u gornjem nivou bila živopisana možemo zaključiti da je riječ o ktitorskom ili grobu neke važnije ličnosti Svača toga vremena. Izvan crkve istraživanja su vršena samo kod sjeverozapadnog ugla crkve gdje se nalazi kompleks zidanih grobnica koje, po svemu sudeći, nisu dokopane u istraživanjima 1985. godine. Osim osteološkog materijala, otkriveno je 6 novčića iz 15. stoljeća, bronzani prsten i vrh strijele. U ovome dijelu (jer je grobnica 1 bila prizidana uz zid crkve) dobili smo podatke o temeljima crkve sv. Marije. Oni su fundirani na stijeni i njihova visina iznosi čak 1,20 m. Južno od crkve prostor je raskrčen i rasplaniran kako bi bio korišćen u budućim radovima na crkvi. Posebno je slagan kamen i siga koji se mogu koristiti u budućim konzervatorsko-restauratorskim radovima. U ovom dijelu zabilježene su gomile kamene plastike koje su najvjerovatnije složene u istraživanjima 1985. godine. Ovaj materijal složen je na posebnoj polici JI od crkve. Na ovoj polici postavljene su i dvije nadgrobne ploče registrovane još davno a na kojima se nalaze reljefno uzvedeni cvjetni krstovi. Ovaj motiv je jako rijedak i analogni primjerci se mogu naći u lineti sjevernog portala Dečana ili na istočnom zabatu sv. Marije kod Danja. Još jedan cvjetni krst koji potiče s Svača a sada se čuva u Zavičajnom muzeju Ulcinj mogao je pripadati lineti južnog portala crkve sv. Marije.
• AIAC_5005 - Medun - 2020
  U period od 11. maja do 20. juna 2020. godine, Centar za konzervaciju i arheologiju Crne Gore, realizovao je arheološka istraživanja na lokalitetu Medun. Ilirski grad Meteon na čijim je ostacima u srednjem vijeku podignuto utvrđenje Medun, nalazi se na oko 8 km sjeveroistočno od Podgorice. Grad je najvjerovatnije podignut u IV vijeku p. n. e. na grebenu na čijem se vrhu ističe akropolj ili gornji grad. Prvi istorijski izvori koji ga spominju tiču se opisa trećeg ilirskog rata što govori da je Meteon imao značajnu ulogu u Ilirskoj drţavi. Arheološka istraţivanja sprovedena u ovoj kampanji obuhvatila su zapadnu kulu, centralni dio i istočni dio akropole. U dijelu kod zapadne kule još ranije su uočene dvije faze, starija pravougaona i mlađa polukružna kula koja se dovodi u vezu s turskom obnovom. Naša istraživanja otkrila su još jednu najstariju fazu tzv. ilirskih bedema, koji su na osnovu arheološkog materijala datovani u III–II vijek pne. Centralni dio Meduna čini objekat smješten pored bistjerne grada koji je protumačen kao komandatura tj glavna upravna zgrada utvrđenja iz vremena turske okupacije. U ovom objektu otkriveno je najviše pokretnog arheološkog materijala, većinom metalnih djelova naoružanja i ratne opreme. Ispod poda ove zgrade uhvaćeni su i stariji tragovi koji su datovani srebrnim novcem sa početaka XVI vijeka. Istraživanja akropole odnosno najvisočijeg dijela medunskog utvrđenja podrazumijevala su iskopavanja posadne zgrade iz vremena poslednje turske okupacije i istraživanje istočne kule. Kod istočne kule zabilježeno je nekoliko građevinskih faza koje su izgleda bile proizvod stalnog udara na odbranu Meduna na ovome mjestu. Najstariju fazu možemo datovati u XII – XIII vijek a najmlađu u poslednje dane turske okupacije u XIX vijeku.
• AIAC_5049 - Sv Pahomije - Komani - 2017
  U periodu 17.07.-29.07.2017. godine, Centar za konzervaciju i arheologiju Crne Gore, realizovao je arheološka istrživanja ostataka crkve Sv. Pahomija u selu Komani pored Podgorice. Ne postoje precizni istorijski podaci o vremenu nastanka crkve Sv. Pahomija Komanina. Na osnovu sačuvanog naziva, arhitektonske šeme, tehnike gradnje i izgleda prozora, može se pretpostaviti da je crkva nastaIa za života vladike Pahomija, tj. u XVI vijeku Po uklanjanju rastinja i površinskog sloja zemlje, otkriven je prvi kulturni sloj koji čine zemlja svijetlomrke boje, tanke kamene ploče (debljine 10-20 mm) sa tragovima maltera i kamen manjih dimenzija. Nakon tehničkog snimanja i uklanjanja tankih kamenih ploča, konstatovan je sloj poda crkve sa grobovima i temeljnom zonom u tamnomrkoj zemlji sa sitnim kamenom i malterom. U apsidi, dimenzija 1 x 2,10 m, u trećem otkopnom sloju konstatovan je nivo poda crkve sa temeljnom zonom. Ovaj sloj čini, za sada, otkrivena najstarija faza crkve omalterisanih zidova sa unutrašnje strane i sa temeljnom zonom. U apsidi crkve, kao i uz unutrašnje lice zidova konstatovan je nivo poda sa pragom. U unutrašnjosti crkve, u sjeveroistočnom uglu, iznad poda, pronađeni su ostaci pižuna, dimenzija 0,55 x 0,41 x 0,27 m. Na visini 0,84 m od najviše tačke pižuna u istom uglu nalaze se tragovi ploče u tkivu sjeveroistočnog ugla crkve, kao i u jugoistočnom uglu na visini od 1 m, dok u ovom uglu pižun nije konstatovan. Časna trpeza je udaljena od apsidalnog zida za 4,10 m i njena visina iznosi 1,03 m. Njena sadašnja pozicija je sekundarna. S obzirom da je u sloju oko časne trpeze pronađeno devet novčića iz XIX i XX vijeka, moguće da je u XIX vijeku repozicionirana sa prvobitnog mjesta na sadašnju lokaciju. U unutrašnjosti crkve konstatovano je dvanaest grobova, od kojih je jedanaest orijentisano u pravcu istok-zapad, dok je jedan grob orijentisan u pravcu sjever-jug. Od pokretnih nalaza pronađeni su fragmenti keramike, 33 novčića i klinovi. Na unutrašnjem licu svih zidova nalaze se ostaci starijeg i mlađeg sloja maltera (stariji sloj maltera je krečni, dok je mlađi cementni). Svi zidovi su zapunjeni sitnim kamenom i betonom u gornjoj zoni-mlađi horizont, u donjoj zoni zapunu čini sitni kamen-stariji horizont, dok unutrašnja i spoljašnja lica svih zidova čini pravilno klesan kamen slagan u pravilne redove. Pokretni nalazi pronađeni su u: uglu rova 2 i 3 (spoljni jugozapadni ugao priprate) - fragmenti keramike i u rovu 4 - fragmenti keramike i 1 klin. Sudeći prema preliminarnim rezultatima, crkva najvjerovatnije sadrži tri kulturna horizonta: Najstariju otkrivenu fazu predstavlja crkva sa kamenim krovnim pokrivačem, podom, grobovima i krečnim malterom, mlađu fazu čini priprata sa južnim i sjevernim zidom i grobovima, dok najmlađu fazu čini zapadni zid priprate.
• AIAC_5049 - Sv Pahomije - Komani - 2018
  U periodu 08.05.-07.06.2018. godine, Centar za konzervaciju i arheologiju Crne Gore, realizovao je arheološka istrživanja ostataka crkve Sv. Pahomija u selu Komani pored Podgorice. Istraživanje je započeto u oltarskom dijelu crkve, dimenzija 1.70 x 5 m, u prostoru od sjevernog ka južnom zidu crkve. U centralnom dijelu pronađena je baza časne trpeze na njenoj prvobitnoj poziciji, udaljena od apsidalnog zida za 34 cm. Baza je kružnog nepravilnog oblika, prečnika 40 cm i visine 17 cm. Radovi su zatim usmjereni na sjevernu polovinu naosa crkve, dimenzija 9,86 x 2 m od istoka ka zapadu. Uklonjene su pretpostavljene grobne ploče br. 1 i 8, dok je u sloju tamnomrke zemlje sa sitnim kamenom, debljine 0.30 m, otkriven veliki broj rasutih osteoloških ostataka na čitavoj površini. Tokom radova u blizini sekundarne časne trpeze otkrivena je velika kamena ploča nepravilnog oblika sa niskim kiljanom uz južni profil iskopa, dimenzija 1.20 x 0.53 m, kao i druga ploča sa kiljanom ka zapadu, takođe uz južni profil iskopa, dimenzija 1.10 x 0.38 m. Nakon uklanjanja pločâ, konstatovani su rasuti osteološki ostaci. Potom, uklonjen je drugi otkopni sloj debljine 15 cm od zapada ka istoku. Konstatovano je više grobova (dva groba pri zapadnom zidu naosa crkve, od kojih je jedan dječiji) i dalje ka istoku, u ovom sloju, dok se i dalje na terenu pronalazi veliki broj rasutih osteoloških ostataka. Grobovi u zapadnom dijelu su tipa sa pokrivnim pločama na dvije vode, dok su u istočnom sa ravnim pločama. Pronađeni su ostaci starijeg zida ispod proskomidije koji zalazi ispod temeljne zone sjevernog zida crkve. Zid je dužine 6,20 m i u dijelu ispod proskomidije njegova širina iznosi 0,55 m, dok u produžetku ka zapadu zalazi ispod temeljne zone sjevernog zida u dužini od cca 3 m, čime čini bazu sjevernog zida u tom dijelu. Pri zapadnom zidu naosa crkve, otvoren je, definisan i tehnički snimljen pokojnik u grobu br. 5, dimenzija 1,85 x 1 m. Radovi su zatim usmjereni na spuštanje na isti nivo i u oltarskom dijelu crkve, od sjevera ka jugu oko prvobitne baze časne trpeze. Nakon tehničkog snimanja, otvoren je grob br. 6, dimenzija 1,88 x 0,55 m, koji se nalazi uz stariji zid. U njemu su pronađena dva pokojnika jedan iznad drugog. Otvoren je i grob br. 7, dimenzija 2 x 0,52 m, u kome se nalaze dva pokojnika, jedan iznad drugog. Gornji pokojnik je definisan, dok je br. 7A zatrpan i ostavljen za definisanje u narednoj kampanji zbog nedostatka vremena. Nakon pražnjenja grobnice br. 6, ona je uklonjena i otkriven je još jedan red kamena najstarijeg zida u crkvi. Nakon tehničkog snimanja, oltarska zona crkve je pokrivena najlonom, nakon čega je zapunjena zemljom do visine nivoa poda u crkvi radi stabilnosti južnog zida crkve i biće otkopana u narednoj kampanji. U priprati, radovi su usmjereni na definisanju sloja ispod zapadnog zida priprate, koji je uklonjen, jer ne pripada izvornom ansamblu mlađe faze crkve, nego je naknadno prizidan i predstavlja nestabilni suhozid nepravilnog oblika bez temeljne zone. Izdefinisane su temeljne zone sjevernog i južnog zida priprate, uz koje su sa unutrašnje strane pronađeni sitni osteološki ostaci. Od pokretnih nalaza pronađeno je ukupno 43 inventarska nalaza, od kojih izdvajamo novac, klinove, fragmente keramike, staklenu bočicu, dugme, kao i fragmente keramike u vidu studijskog materijala.
• AIAC_5653 - Budva Bazilika - 2018
  Javna ustanova Centar za konzervaciju i arheologiju Crne Gore je realizovala arheološka istraživanja ranohrišćanske bazilike u Budvi tokom avgusta 2018. godine. Arheološka istraživanja ranošrišćanske bazilike u Starom gradu imala su karakter revizionih istraživanja. U toku kampanje istražen je prostor pjevnice, centralni dio oltarskog prostora i ulaz u glavni brod. Uz zapadni zid glavnog broda postavljena je sonda dimenzija 7,5 x 3 m., koja je ukazala da su u južnoj polovini već vršena arheološka istraživanja. Stara sonda je 90tih godina XX vijeka zatrpana šutom. Slična situacija je registrovana u apsidalnom dijelu i u pjevnici. Nakon uklanjanja recentnog šuta došlo se do intaktnih slojeva. U glavnom brodu, na zapadnoj strani, evidentirani su rimski slojevi, koji nisu u potpunosti istraženi ali otkriveni materijal ukazuje da se radi o objektu stambenog karaktera (djelovi malternog poda, mozaika, fragmenti zidova koji su malterisani i fresko slikani). Pokretni materijal, kao na primjeru fragmenta žiška i trpezne keramike, datuje se u period od I do II vijeka. U dijelu pjevnice pronađeni su nalazi koji ukazuju na viševjekovno korišćenje bazilike. U IX vijeku bazilika je prepravljena u jednobrodnu građevinu sa bočnim pastorijama nad kojima su vjerovatno bile galerije. U olatarskom prostoru došlo se do cjelina evidentiranih u ranijim istraživanjima. Ostaci časne trpeze otkriveni su u središnjem dijelu, a sa njenih strana malterne površine koje su ostaci od supstrukcije mozaika. U sjevernom dijelu oltarskog prostora u prethodnim istraživanjima otkriven je i podignut mozaik, što dalje nagoveštava da su postojava dva hodna nivoa. Na osnovu otkrivenog arheoloskog materijala bazilika se datuje u VI vijek, ali kao sto se moye videti iz navedenog, postoje i kasnije faze.
• AIAC_5653 - Budva Bazilika - 2019
  Javna ustanova Centar za konzervaciju i arheologiju Crne Gore je u periodu od 13. 11. do 13. 12. 2019. godine realizovala reviziona arheološka iskopavanja ranohrišćanske bazilike koja se nalazi u južnom dijelu Starog grada Budve. U toku arheoloških istraživanja u 2019. godini pažnja je usmjerena ka određivanju starijih slojeva tj. objekata koji su prethodili podizanju bazilike. U sondi 1 (dimenzija 7,50 x 3m) koja je istraživana u kampanji iz 2018. godine, postavljenoj uz zapadni zid centralnog broda, dobijeni su najbolji rezultati na osnovu kojih smo izdvojili nekoliko faza života prije izgradnje bazilike. Kako otkriveni pokretni arheološki materijal još uvjek nije detaljno obrađen ostaje ograda i mogućnost izmjena u pogledu tačnog datovanja izdvojenih faza. U prvoj fazi na ovome mjestu prostirala se ulica pravca istog-zapad s blagom devijacijom ka jugu. Urađena je od naslaganog kamena na stabilnoj podlozi. Njena južna ivica nije sačuvana tako da neznamo tačnu širinu ali je morala biti šira od otkrivenih 2,5 m. Južno od ulice prostiru se nagomilani obluci koji mogu biti istovremeni ili čak i stariji. Na ulici je formiran sloj glinovite zemlje datovan u I stoljeće n.e. što nam govori da se ulica koristila u I stoljeću s mogućnosti i ranije tokom helenističkog perioda Budve. Druga faza života okarakterisana je objektom zidanim kamenom i malterom koji je nažalost zahvaćen samo u sjeverozapadnom uglu sonde. Ne može se puno reći o njemu jer je otkriven samo zid dimenzija 1,60 m i širine od oko 0,50 m, jako stradao u kasnijim intervencijama. Treći period naslanja se na pomenuti zid i nije najjasnije dali je funkcionisao istovremeno sa fazom 2. Radi se o objektu od lake konstrukcije koji je stradao u požaru i datovan je u period II/III stoljeća. U ovoj fazi ostalo je neriješeno i pitanje otkrivenog ognjišta. Radi se o kružnom ognjištu koje po sredini ima opeku s pečatom PASIANA. Njegov odnos sa slojem gorenja nisu jasno određeni pa je nedoumica ostala da li se ognjište pravi neposredno prije četvrte faze. Četvrta izdvojena faza govori o nivelisanju prostora vjerovatno radi izgradnje bazilike. U sloju šuta otkriveni su djelovi malternog poda, mozaika i komadi zidova (debljine 0,17m) i materijal II do III stoljeća, mada se neki fragmenti keramike mogu datovati i u IV. Ono što povezuje ognjište s ovim slojem jeste lonac otkriven pored ognjišta i pitos čiji su fragmenti otkriveni kroz šut. Površine oba suda isto su tretirane tj. glačane sitnim potezima bez određenog reda. Očito se ne radi o rimskoj već o domorodačkoj proizvodnji što problem čini još interesantnijim. Poslednji period registrovan na ovom mjestu uništio je sve do sada opisane faze. Radi se o kopanju temeljnih rovova za izgradnju zidova bazilike. U ispuni ovih rovova pomiješan je materijal što je i logično ali u njemu ima i primjeraka keramike koja sigurno potiče iz IV vijeka. U istočnom dijelu južnog broda otvorena je i sonda 2, čime su arheološka istraživanja u 2019. završena. Istraživanja u njoj nisu dala tako jasne podatke. U njenom istočnom dijelu otkriven je loše sačuvan malterni pod bazilike u dužini od 3 m. Uz njega zapadno naišli smo na staru sondu gdje je jedini sloj bio savremeni nabačaj. Na njenom dnu otkriven je zid bez maltera. Iako se radi i već iskopanoj sondi nalazi helenističke keramike na samome dnu ostavljaju mogućnost da je zid dio nekog objekta helenističke Budve.