Season Director

• AIAC_1775 - Early medieval grave at Krujё - 2002
  Gjatё punimeve pёr ndёrtimin e një strukture moderne u zbulua njё varr i periudhës Mesjetare të hershme nё qendёr tё qytetit tё sotёm tё Krujёs. Menjëherë filloi gёrmimi me karakter shpëtimi i këtij varri. Varri u gjet në gjendje tё dёmtuar dhe me inventarin tё lёvizur. Ndërtimi i varrit është realizuar në pjesët anësore dhe në mbulesën e tij me pllaka shtufi gëlqeror, në formë arke drejtkëndore. Në anët gjatësore janë vendosur pingul rrasa guri, ndërsa tabani i tij është trajtuar me gurë të lidhur me llaç. Përmasat e varrit janë: gjatёsi 2,40 m, gjerёsi 0,90 m dhe thellёsi 0,62m. Varri ёshtё me orientim perёndim-lindje. Riti i varrimit është me vendosje trupi direkt mbi tabanin e varrit. Skeleti nuk ruhej plotësisht, por u vu re se është i vendosur në shpinë me duar të shtrira me orientim Perëndim-Lindje. Nё inventarin e zbuluar pёrfshihet njё enё qeramike e tipit Oinohoe e shekullit 6-7 m.Kr., njё fibul prej bronzi në trajtë disku e shekullit 6-7 m.Kr., njё byzylyk prej hekuri si dhe njё rreth prej hekuri i po të njëjtës periudhë me objektet e sipërpërmendura. Duke u bazuar në analizën e qeramikës, objekteve metalike, në ndërtimin dhe ritin e varrimit, varri datohet në periudhën kohore të shekujve 6-7 m.Kr.
• AIAC_5357 - Antigonea - 2021
  The ruins of the ancient city of Antigone are located on a hill that dominates the right side of the Drino valley, in the area of Gjirokastra. It is to the credit of the Albanian archaeologist Dhimosten Budina that he identified the ruins of Jerma Castle with the ancient city of Antigone, in the 1970s. After 1990, there was also partial research on this site by the Institute of Archeology of Tirana, while in the last two years the site has become the object of joint research of the Albanian-Italian project. The project for the 2021 campaign was aimed at clarifying the characteristics of the urban organization of the city, discovering the temples, theater and necropolis of the Hellenistic period. The excavations continued in three sectors in the part of the agora and ancient dwellings. In addition to the excavations, georadar surveys were also carried out in the area of the agora. In addition to the residential area, the excavations have also revealed an area where shops and facilities with a craft function are thought to be found. The buildings belong to the century III-I BC.
• AIAC_5358 - Fortified center of Cerje - 2020
  In the fortified center of Cerje in 2021, the project "Sushica Valley: City, Temples, Churches" in addition to the intensive survey, the partial archaeological excavation of the ruins of an ancient dwelling on the western terraces of the city, within the fortification walls, was carried out. The occupation was spread over several terraces. The plan showed several rooms located around a courtyard or corridor. Four rooms of the apartment and the courtyard were excavated. The material found during the archaeological excavations consists of tiles from the Hellenistic and Roman periods, as well as materials from the medieval period up to the 17th century. Based on archaeological material and construction techniques, the dwelling is thought to have been built in the Hellenistic period, used in the early Roman period and reused in the Middle Ages until the 17th century when it was abandoned. The dwelling is comparable to the dwellings of the ancient center of Borshi on the Ionian coast.
• AIAC_5358 - Fortified center of Cerje - 2021
  In the fortified center of Cerje in 2021, the project "Sushica Valley: City, Temples, Churches" in addition to the intensive survey, the partial archaeological excavation of the ruins of an ancient dwelling on the western terraces of the city, within the fortification walls, was carried out. The occupation was spread over several terraces. The plan showed several rooms located around a courtyard or corridor. Four rooms of the apartment and the courtyard were excavated. The material found during the archaeological excavations consists of tiles from the Hellenistic and Roman periods, as well as materials from the medieval period up to the 17th century. Based on archaeological material and construction techniques, the dwelling is thought to have been built in the Hellenistic period, used in the early Roman period and reused in the Middle Ages until the 17th century when it was abandoned. The dwelling is comparable to the dwellings of the ancient center of Borshi on the Ionian coast.

Season Team

• AIAC_1668 - Tumulus of Kamenica - 2000
  The tumulus at Kamenica is situated in the south-eastern corner of the Korça plain. It was very badly damaged during 1997, and since then looters have systematically dug; for this reason the Albanian Rescue Archaeology Unit set up a rescue and research project in close co-operation with the Albanian Institute of Archaeology and the local archaeological office and Museum of Korça. The first phase of the project was dedicated to the preparation work with the aim of clearly defining the damaged and in situ portions of the tumulus. The tumulus was divided into four sectors along the cardinal axes, and the cleaning procedure was carried out contemporaneously in all of them. The next task was to investigate the real extent of the tumulus and the main elements of its architecture. Soon after it became clear that the tumulus of Kamenica was one of the biggest known so far in the country, with a diameter more than 40m and approximate height at the centre of more than 3m. There is one particular feature of the tumulus stratigraphy which is unusual compared with other similar monuments of the region: a thick layer of medium and large size stones used to fill the southern half of the tumulus. The irregular distribution of stone layer and their use only in particular portions of the monument is a characteristic element of the tumulus of Kamenica. During this field season 60 graves were excavated and recorded from the intact portion of the tumulus. In 75% of the cases graves were just simple pits. The second most numerous grave type, almost 20%, were stone-lined graves, the remaining 5% were urn graves. Inhumation was the dominant way of disposing the dead. However cremation was not rare. Single inhumation was the most common burial practice, but there were also cases of multiple burials with two individuals in the same grave. Two are the most preferred ways of disposing the body in the grave: extended and flexed position. Orientation of graves and skeletons does not seem to have followed any strict rule. Grave goods are common, but there are also “poor” graves with no associated objects. Most of the finds are ceramic pots. Body, clothes, head ornaments and jewellery, accessories and weapons are frequently found in developed Iron Age graves. The study of human bones was concentrated this year on the study of the remains carefully collected from the disturbed part of the tumulus. The goal of this study was to evaluate the number of individuals and graves that were damaged by looters, and to extract from the very fragmented material important data such as the gender and age of the individuals.
• AIAC_1674 - Necropolis of Apollonia, Tumulus 9 - 2002
  Tuma 9 ka qenë e dëmtuar, pasi kodra në të cilën ishte vendosur përdorej si gurore për nxjerrjen e zhavorrit. Puna e parë, përpara fillimit të gërmimit, ishte pastrimi i të gjithë sipërfaqes nga bimësia. Zona u survejua në mënyrë sistematike me _Total Station_, me qëllim përfitimin e një modeli tre dimensional të tumës dhe të arealit të saj. Kodra u nda në katër sektorë sipas akseve kryesore. Tuma ishte e perbër nga 5 shtresa stratigrafike. Gërmimi stratigrafik nxorri në dritë 67 varre, 13 depozita qeramike dhe një strukturë të vështirë për tu përcaktuar: ajo përbëhej nga dy rradhë paralele tullash-qerpiçi 30 cm larg nga njëra anë, ndërmjet të cilave kishte kocka kafshësh të djegura dhe fragmente të pesë enëve (kjo struktur mori emërtimin varri 62). Për herë të parë në Nekropolin e Apollonisë u krye një studim fizik-antropologjik. Materiali skeletor njerëzor u analizua me qëllim përcaktimin e moshës së vdekjes dhe gjinisë të individëve të varrosur në tumë. Analizat e moshës përfshinin ndarjen e kampionit në grup-mosha të përgjithshme (femijë, të rinj, të rritur) dhe përcaktimin e një moshe të përafërt individuale. Tuma ishte përdorur për tre shekuj, nga fillimi i shek. VI p.Kr.deri në fund të shek. IV p.Kr. dhe më pas ne periudhën pas – Mesjetare (shek XVII-XIX m.Kr). Ishin të pranishëm në tumë të dy ritet e varrimit: varrimi me vendosje trupi dhe varrimi me djegie trupi, por ai me vendosje trupi ishte më i preferuar, në fakt 71 raste ishin me vendosje trupi dhe vetëm 8 me djegie. Varret individuale ishin më të zakonshmit në Tumën 9; megjithatë, kishte njëmbëdhjetë varre kolektive, pes nga të cilët kishin dy individë dhe një kishte tre individë. Varret kishin orientime të ndryshme. Varret përfshinin pothuajse të gjithe llojet e njohura nga gërmimet e mëparshme në nekropol: sarkofage, enchytrismoi, varre të ndërtuara me tulla-qerpiçi dhe tulla, gropë e thjeshtë dhe urna. Ka një tipar të veçantë në këtë tumë që nuk është gjetur në tumat e tjera të Apollonisë, dy varre konsistojnë në gropa të rrethuara me dru. Inventaret e varreve përbëheshin kryesisht nga qeramikë, por disa objekte metalike, që përfshijnë stoli bronzi, stringla bronzi dhe hekuri dhe pak armë hekuri, gjithashtu shoqëronin disa individë. Në varret e fëmijeve dhe të rinjve astragalet ishin të shpeshtë, numri i tyre në varret individuale shkonte nga 1 në 150. Ka një veçori që i jep Tumës 9 “identitetin” e saj: prania e objekteve të kulturës vendase e përzier me ato të zakonshmet të importuara (Varri 45).
• AIAC_2400 - Prehistoric settlement at Kraps - 2001
  Ky vendbanim u identifikua në vitin 2000 gjatë vëzhgimit të anës veriore të luginёs sё lumit Gjanicë, midis fshatrave Plyk dhe Kraps. Vendbanimi ndodhet në afërsi të Mbyetit, mbi kodrën ndarëse të luginës së Gjanicës nga fusha lumore e Semanit. Gërmimet e ndёrmara nё vitin 2001 hapën 14 kuadrate. Kuadratet 01 – 05 dhe 07 – 09 u gërmuan deri në shtresën sterile 122, 211, 221, 222 dhe 312 në mënyrë që të testoheshin në brendësi zonat me densitet të lartë gjetjesh. Kuadrati 11 ndodhej në skajin perëndimor të sitit, jashtë kufijve të zonës me gjetje sipërfaqësore. Kuadratet 06, 10 dhe 12 – 14 ndodheshin mbi shpatin e kodrës, në veri dhe perëndim tё saj. Në të gjitha kuadratet e gërmuara densiteti i artefakteve ishte i ulët, si rrjedhojë e dëmtimit tё sitit nga erozioni. Shtresat e sipërfaqes (CU 01) u fotografuan dhe u vizatuan dhe në disa raste u mblodhën edhe artifaketet e zbuluara. Shtresat CU 02 përmbanin shumë pak artefakte, ndërmjet tyre një element prefëseje nga (05 T CU 02). Në të gjithë kuadratet, shtresa CU 02 është pozicionuar mbi shtresën sterile. Në kuadratin 10 u identifikua një shtresë tjetër e ndryshme nga CU 02 e përqendruar në skajin verior të tij. Aty u zbuluan dy fragmente qeramike prehistorike të cilat sugjerojnë se kjo shtresë (CU 03) nuk ishte prishur nga punimet bujqësore. Në mënyrë që të gjurmohej shtrirja e saj u hap kuadrati 12 T në veri të 10 T. Shtresa CU 03 u identifikua sërish, e sidomos në anën veriore të 2 T. Ndërsa gërmimi vazhdonte u bë e qartë se CU 03 përfaqësonte mbetjet e pakta të një vendbanimi ose të një horizonti të ndërmjetëm. Shtresa ishte e pasur në materiale organike dhe artefakte duke përfshirë qymyr druri, fragmente enësh dhe fragmente kocke të djegura të cilat mesa duket vinin nga një gropë, ndoshta një vatër, e cila u lokalizua në këndin veriperëndimor të sondazhit. Fillimisht ky vendbanim mendohej tё datonte nё Bronzin e Vonë, por rezultatet e gёrmimeve e zgjatёn hapёsirёn kohore tё datimit, duke pёrfshirё edhe periudhat mё tё hershme tё Bronzit e ndoshta edhe Neolitin e Vonё. Gjithashtu, gjetja e njё vegle prerëse prej guri mund të tregoj pёr njё fazë mё tё hershme tё lidhur me epokën e Paleolitin.